Zapotrzebowanie społeczne na usługi opiekuńczo-pielęgnacyjne stale wzrasta. Rośnie też rola specjalistów zatrudnionych w zakładach opiekuńczych. Absolwenci mogą pracować w domach pomocy społecznej, zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych i zakładach opiekuńczo-leczniczych, a także w hospicjach i zakładach opeki terminalnej. Rośnie też zapotrzebowanie na świadczenie usług pielęgnacyjnych na prywatne zlecenia osób nie będących w stanie zapewnić właściwej opieki niepełnosprawnym, przewlekle chorym członkom swoim rodzin.

Asystent osoby niepełnosprawnej jest pracownikiem pierwszego kontaktu, towarzyszy cały czas pacjentowi /podopiecznemu/, oraz podejmuje profesjonalnie zadania mające na celu rozwiązywanie powstających problemów, związanych ze stanem zdrowia psychicznego i fizycznego podopiecznego.

Program kształcenia przygotowywuje absolwenta do wykonywania następujących zadań zawodowych:

• towarzyszenia osobie niepełnosprawnej w pełnieniu ról społecznych i zawodowych,
• uczestniczenia w identyfikowaniu i rozwiązywaniu problemów społecznych osoby niepełnosprawnej,
• współdziałania z pracownikiem socjalnym oraz innymi specjalistami w podnoszeniu jakości życia osoby niepełnosprawnej,
• udzielania pomocy osobie niepełnosprawnej w korzystniu z usług medycznych i rehabilitacyjnych oraz możliwości przekwalifikowania zawodowego,
• rzecznictwa na rzecz osoby niepelnosprawnej,
• wykonywania podstawowych zabiegów higienicznych i czynności pielęgnacyjnych.

Wykształceni przez nas absolwenci kierunku asystent osoby niepełnosprawnej posiadają kwalifikacje w zakresie:

• diagnozowania warunków życia osoby niepełnosprawnej i dążenia do usuwania wszelkiego typu barier (psychologicznych, społecznych, architektonicznych, komunikacyjnych);
• współuczestniczenia w opracowaniu i współtworzeniu indywidualnych programów rehabilitacji i pomocy osobie niepełnosprawnej;
• planowania, kontrolowania i oceniania indywidualnego programu pomocy osobie niepełnosprawnej;
• weryfikowania programu w oparciu o nowe dane;
• udzielania porad i pomocy dotyczących zaspokojenia potrzeb i rozwiązywania problemów;
• opiekowania się osobą niepełnosprawną – pomagania w zaspokojeniu potrzeb biopsychospołecznych – doradzania w tym zakresie;
• pobudzania aktywności osoby niepełnosprawnej oraz jej rodziny w celu zaspokojenia potrzeb biopsychospołecznych;
• motywowania niepełnosprawnego do podjęcia rehabilitacji;
• stosowania w razie potrzeby zabiegów pielęgnacyjnych w opiece nad ciężko przewlekle chorym, nieprzytomnym i umierającym;
• udzielania pierwszej pomocy w sytuacji zagrożenia życia i zdrowia ludzkiego;
• wykorzystywania wiadomości z zakresu higieny żywienia w celu dostosowania odpowiedniego rodzaj diety do potrzeb osoby niepełnosprawnej;
• propagowania zachowań zdrowotnych w kontaktach z klientem w różnym wieku i stanie zdrowia;
• przekazywania wiedzy o zdrowiu podczas kontaktów z klientem;
• rozpoznawania i diagnozowania symptomów prawidłowego funkcjonowania człowieka;
• dostrzegania symptomów zaburzeń psychicznych i somatycznych w rozwoju i funkcjonowaniu człowieka;
• udzielania porad rodzinie o sposobach pomocy jej niepełnosprawnemu członkowi w sytuacjach życia codziennego oraz w zakresie uczenia niepełnosprawnego jak największej samodzielności;
• wskazywania odpowiednich placówek i instytucji, gdzie osoba niepełnosprawna mogłaby uzyskać pomoc;
• wskazywania możliwości zaopatrzenia niepełnosprawnego w sprzęt ortopedyczny oraz przedstawiania oferty sprzętu rehabilitacyjnego, wspomagającego proces kompleksowej rehabilitacji osób niepełnosprawnych;
• współpracowania z pracownikami zajmującymi się rehabilitacją celem wspólnego rozwiązywania problemów;
• współpracowania z wszystkimi instytucjami, organizacjami, przedsiębiorstwami prywatnymi, a także indywidualnymi osobami, które mogą przyjść z pomocą w zaspokojeniu potrzeb osoby niepełnosprawnej;
• dbania o bezpieczeństwo podopiecznego;
• dbania o zaspokojenie spraw socjalnych podopiecznego;
• działania zgodnie z moralnymi i etycznymi standardami pracy z osobą niepełnosprawną i jej rodziną;
• prowadzenia korespondencji podopiecznego z urzędami i sądem;
• stosowania w określonych przypadkach wykładni prawa;
• łagodzenia sytuacji konfliktowych powstałych w trakcie załatwiania spraw;
• radzenia sobie z problemem, gdy dochodzi do łamania prawa, zwracania się do właściwych instytucji o pomoc;
• współuczestniczenia w organizowaniu czasu wolnego osobie niepełnosprawnej;
• wskazywania osobie niepełnosprawnej instytucji kulturalnych (kina, teatry, domy kultury, biblioteki ) jako różnorodną ofertę spędzenia czasu wolnego;
• współpracowania z mediami ułatwiającymi poszukiwania sponsorów i sojuszników w działaniach na rzecz osób niepełnosprawnych;
• wskazywania możliwości uprawiania sportu dla osób niepełnosprawnych, wspomagania osoby niepełnosprawne w uczestniczeniu w imprezach kulturalnych, turystycznych oraz wykorzystywania posiadanych zdolności twórczych